معرّفى نويسندهء محترم كتاب آقاى حسين ، فرزند سعيد ، فرزند حمّاد ، فرزند مهران ، از اهالى اهواز . از ( خانواده و ذرارى ) مواليان حضرت سجّاد ، علىّ بن الحسين عليهما السلام ، بوده است « 1 » . كُنيهء او ابو محمّد است . او از اهالى كوفه بوده كه به همراه برادر خود - حسن بن سعيد - رهسپار اهواز شد ، كه در نهايت به عنوان اهوازى مشهور گشت . او هم عصر امام رضا ، امام جواد و امام هادى عليهم السلام بوده ؛ و از ايشان كسب فيض و نقل روايت نموده است ؛ و بدين جهت از اصحاب ايشان شمرده شده ، كه نام او در اغلب كتابهاى رجال ثبت گرديده است « 2 » . همهء اصحاب و بزرگانى كه در كتابهاى خود نامى از او به ميان آورده‌اند ، مدح و ثنايش نموده ؛ و شيخ طوسى او را در دو كتابش - رجال « 3 » و فهرست « 4 » - « ثقة » توصيف كرده است . علّامه حلّى در كتاب رجالى خود - خلاصه - با ( اصطلاحات رجالى همانند ) « ثقة » ، « عَين » و « جليل القدر » او را تعريف نموده است . و ابو داود در حقّ او گفته است : « ثقة » ، « عظيم الشأن » . و ابن نديم گفته است : حسن و حسين فرزندان سعيد اهوازى از اهل كوفه بوده ؛ و نسبت به اهل زمان خود جامع‌ترين افراد از جهت آشنايى به فقه و ديگر آثار و مناقب و فضائل اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام بودند . علّامه مجلسى ، با ياد آورى يكى از كتابهاى او ، گفته است : يكى از اصول عمدهء ( اوّليه ) محدّثين ، شيخ موثّق حسين بن سعيد اهوازى است ، كه نيز كتاب « الزهد » و « المؤمن » از تأليفات او مىباشد .

--> ( 1 ) - رجال نجاشي : 58 رقم 137 ، اختيار معرفة الرجال : 551 رقم 1041 . ( 2 ) - رجال طوسي : 355 رقم 5257 / 18 ، و 374 رقم 5538 / 1 ، و 385 رقم 5669 / 6 . ( 3 ) - رجال طوسي : 355 رقم 5257 / 18 . ( 4 ) - الفهرست : 58 رقم 220 .